Introductie

Toro is een van de diverse rijzende sterren van de Duero vallei. Sinds mensenheugenis wordt hier wijn gemaakt en een van de belangrijkste factoren in de ontwikkeling van deze wijn was de nabijheid van Salamanca waar Spanje's oudste nog bestaande universiteit (1215) gevestigd is. Academische breinen hebben goede wijnen altijd als verhelderend ervaren en waarschijnlijk staat Toro wijn al 800 jaar op het altaar in Salamanca (en op de kaart tijdens vele banketten van de koningen van Castilla).
Toro is een natuurlijk wijnland bij uitstek en bezit een eigen hoogwaardige druif. Dit verklaart een groot deel van het hedendaagse succes, zelfs ondanks de slechte kwaliteit van de wijnbereiding in vorige eeuwen. Recente successen tonen aan dat daar verandering in komt. Na de burgeroorlog werden voornamelijk bulkwijnen geproduceerd, in betonnen vaten. Tijdens de gistingsperiode liet men de immens grote wijnkelders onder water lopen om de tanks te laten afkoelen. Roestvrijstaal raakt steeds meer in gebruik en het feit dat het goedkoper is om roestvrijstalen tanks te kopen dan de met kunsthars beklede betonnen vaten te vernieuwen, maakt het erg waarschijnlijk dat binnen afzienbare tijd alle bodega's in de regio gebruik zullen maken van roestvrijstaal. De voorlopers - zij die de nieuwe reputatie van de Toro wijnen gevestigd hebben - zijn rond 1985 al overgeschakeld op roestvrijstaal.

Wijnbereiding

Sommige oudere bodega's gisten nog in ondergrondse betonnen met epoxy beklede 'tinajas' en regelen de temperatuur met koelelementen.
Dat werkt goed als het proces zorgvuldig wordt gevolgd, maar de meeste bodega's stappen toch over op roestvrij staal. Meer aandacht voor de rijpheid van de druiven, en dus een vroegere oogst, brengt Toro naar een grotere markt, die een vleugje subtiliteit in een volronde rode wijn waardeert. Sommige boeren voegen een beetje verdejo en/of garnacha toe aan de crianza wijnen, maar alle wijnen moeten in ieder geval minstens 75% tinta de toro bevatten.

De wijnen

De wet erkent rode, witte en rosado wijnen uit Toro, maar de rode wijnen hebben dit gebied bekendheid gegeven en bepalen het gezicht. Wettelijk gezien moeten ze tussen de 12,5 en 15% alcohol bevatten en minstens 75% tinta de toro bevatten. Het zijn meestal rijke, rijpe en krachtige wijnen, die contrasteren met de lichte, delicatere wijnen waaraan vele Spaanse producenten nu de voorkeur geven. 20 á 30% van de wijnen ondergaat rijping. Er zijn trouwens al enkele zeer goede crianzas en reservas op de markt.

De (gran) reservas uit de tijd dat Toro nog geen D.O. was (vóór 1987), zijn niet representatief, want in die tijd was het immers toegestaan om druiven uit andere gebieden toe te voegen om de prijs laag te houden of de wijn sneller te laten rijpen.
Toen Toro's eerste post-D.O. reservas en gran reservas op de markt kwamen, bleken zij hun belofte waar te maken en te bewijzen dat ze hun kracht en karakter behouden en lange tijd vitaal kunnen blijven. De rijpingswetgeving is hier zoals in de rest van Spanje. In Toro vindt men (in grote lijnen) aan dat jóvenes - uit een goed oogstjaar - na 2 jaar op hun top zijn, crianzas is na 5 á 9 jaar, reservas na 13 jaar en tenslotte gran reservas na 20 jaar. Het is bijna uniek in Spanje dat Toro rode wijnen kan maken die op de top van hun smaak nog vol fruit en zuren zijn, zonder de fouten die we vaak in alcoholrijke wijnen vinden.
Witte wijnen worden voornamelijk van malvasía (11-13%) gemaakt. De koudgegiste wijnen zijn fris en knisperend met dat beetje extra body en fruit, en een kurkdroge afdronk.Dit is kenmerkend voor malvasía druiven, als ze juist behandeld zijn.
Rosados (11-14%), meestal van garnacha met een inwekingstijd van 12 á 24 uur. Ze hebben een roodoranje kleur en iets van het karakter van de rosados uit Navarra.

Druivensoorten

De enige preferente druif in Toro is de tinta de toro die 58% van het totale wijngaardareaal beslaat. Het is de lokale variant van de tempranillo en werd na de Reconquista ingevoerd. Vandaag de dag is ze 2 weken eerder rijp dan de tempranillo (net zoals de tinto fino in het naburige Ribera del Duero), bevat ze minder zuren en geeft meer kleur , waarschijnlijk het resultaat van 800 jaar lange, hete zomers. Alle andere druivenvariëteiten die in Toro worden verbouwd zijn toegestaan (autorizadas): garnacha tinta (4%), malvasía (16%) en verdejo blanco (3%). Deze druiven produceren de kleine hoeveelheid witte en rosado wijnen van Toro. de rest van de wijngaard bestaat uit palomino deze werd tot in 1990 toegestaan en is nu verboden. Er is ook wat experimentele cabernet-sauvignon.
Opbrengst varieert al naargelang de variëteit en de subzone:
Tinta de toro (alle districten): 6.000 k/ha
Garnacha, malvasía (in Morales en Pedrosa): 9.000 k/ha
Garnacha, malvasía (overige sub-zones): 7.000 k/ha
Verdejo (in Morales en Pedrosa): 7.000 k/ha
Verdejo (overige sub-zones): 4.000 k/ha.
De opbrengst is overal 70 l/100 kg. Dit resulteert in maximum producties van (respectievelijk): 42, 63, 49, 49 en 28 hl/ha.

Het Klimaat

Toro heeft een uitgesproken continentaal klimaat met lange, hete, soms zeer droge zomers en kortere maar ijskoude winters. De gemiddelde temperatuur bedraagt 13,5ºC en de gemiddelde neerslag varieert van 350 mm in het noorden (met doorgaans niet meer dan 60 dagen regen per jaar) tot 500 mm in het oosten, in de Gaureña-vallei (met niet meer dan 80 dagen regen per jaar). De zon schijnt elk jaar zo'n 3.000 uur. Tijdens de winterperiode kunnen westenwinden voor onverwachte maar gunstige regenbuien zorgen.

Terroir

Toro grenst gedeeltelijk aan de D.O. Rueda. Ongeveer twee derde van de wijngaarden ligt ten zuiden en ten westen van de stad Toro, in de provincie Zamora. De rest, (het gedeelte dat later toegevoegd werd aan het Toro gebied), ligt in het noordoosten, rond Morales de Toro in de provincie Zamora en Pedrosa del Rey in de provincie Valladolid. Dit gebied behoort tot het Centraal Plateau en de wijngaarden liggen op een hoogte van 600 tot 750 m boven de zeespiegel. In het algemeen kunnen we stellen dat in het noordelijke deel vooral graan wordt verbouwd: 'Tierra del Pan' terwijl de wijnstokken voornamelijk bezuiden de rivier staan: 'Tierra del Vino'.
Net ten zuiden van de stad Toro stroomt de rivier Guareña in de Duero. De bodem is hier dan ook voornamelijk alluviaal. Kleibodems zijn beter geschikt voor het verbouwen van granen dan voor wijnstokken. In het overige deel bestaat de bodem uit een zanderige bovengrond en een stenen ondergrond, arm aan organisch materiaal maar goed gedraineerd. Naar het noorden toe is de bodem minder stenig en bevat hij meer kalksteen.